Natalia pospiech

Ogień jest wyjątkowo niszczycielską siłą. Kiedy na indywidualnej możliwości znajdzie odpowiednie na spalenie substancje, poddaje je całej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć prawie wszystkie dane nam materiały – ciała stałe, ciecze i gazy. W relacji od spalanego materiału do poskramiania pożarów zwraca się różne środki gaśnicze. Najpopularniejszym jest niewątpliwie woda. Jednak nie w wszystkim przykładu można się nią służyć. W pożarach bierze się również dość często piany czy proszków.
Mniej popularnym faktem jest używanie pary wodnej do dławienia ognia i gaszenia jego powtarzania się. Mniejsza popularność pary wynika chyba spośród obecnego, że wolno ją użytkować wyłącznie w miejscach zamkniętych i do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako sposób gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie dodaje się na przykład do gaszenia płonących lasów. Nie wyraża to, iż nie można spośród niej zarabiać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest efektywnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w mieszkaniach służących do suszenia drewna, jednak metraż tych ustawień nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych.
Proces gaszenia parą polega na stosowaniu jej pod ciśnieniem w teren pożaru. Dzięki temu wynika rozrzedzenie gazów palnych stawiających się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego wzrost, a po kilku minutach gaśnie ogień. Parę stosuje się nie tylko do gaszenia pożarów ciał stałych, ale same cieczy i gazów. Natomiast w ostatnich faktach ogień musi się szerzyć tylko na terenie zamkniętym. W dziale otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako środek gaśniczy.