Uziemienie a roznicowka

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na ograniczeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na skutek przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej wiąże się go w rozmiarze transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może stanowić różną formę. Najspokojniejsze oraz nieco skomplikowane modele oddają się z zacisku uziemiającego również z przewodu. Bardziej zaawansowane i rozbudowane technologicznie są wyposazone w plan ochrony stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie stało w wyraźny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są stosowane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W sukcesie napełniania lub opróżniania zbiorników o innej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstawania zapewne istnieć jednocześnie mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub rozliczanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W produktu bezpośredniego i nagłego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie publiczny w skór iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może skutkować zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co świadczy eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.